Photo by Zakir Rushanly: https://www.pexels.com/photo/doctors-during-operation-11748826/
Tetë raste janë bërë të njohura për të cilat pretendohet se nuk ka pasur arsye të vërtetë për ndërhyrje kirurgjikale. Dokumenti i nënshkruar nga 16 kardiologë dhe kardiokirurgë nga klinikat shtetërore, i cili, së bashku me tetë dosjet e pacientëve që iu nënshtruan ndërhyrjes kirurgjikale kardiake në një klinikë private, iu dorëzua Ministrisë së Shëndetësisë dhe Fondit të Sigurimeve Shëndetësore, thotë se këto janë raste në të cilat janë gjetur “parregullsi të caktuara në indikacionet për trajtim kirurgjikal”.
MIA pyeti disa nga nënshkruesit se çfarë do të thoshte kjo, dhe përgjigja që u dha ishte e shkurtër dhe e qartë: “Se nuk ka arsye të vërtetë për ndërhyrje kirurgjikale, sipas mjekësisë së bazuar në prova.”
Kjo do të thotë se në këto tetë raste, sipas 16 kirurgëve kardiokirurgë dhe kardiologëve tanë, janë kryer ndërhyrje kirurgjikale të panevojshme, dhe më pas ato janë faturuar nga Fondi i Sigurimeve Shëndetësore. Nuk bëhet fjalë për vendosjen e stentit, për të cilin Fondi i Sigurimeve Shëndetësore nuk ka një marrëveshje me klinikat private, thotë burimi ynë, por për ndërhyrjet kirurgjikale klasike.
Mbetet e paqartë pse këto ndërhyrje kirurgjikale nuk janë kryer në qendrën shtetërore të kirurgjisë kardiokirurgjike, e cila është themeluar për këtë qëllim.
Sipas njohurive tona, një nga avokatët më të mëdhenj për promovimin e Klinikës Zhan Mitrev ishte drejtori i atëhershëm i Fondit të Sigurimeve Shëndetësore, Vojo Mihajlovski, por në kohën e tij, dhe madje edhe pas tij, asnjë ndërhyrje kirurgjikale e kryer në një klinikë private nuk mund të paguhej nga Fondi i Sigurimeve Shëndetësore nëse pesë kardiologë shtetërorë nuk kishin nënshkruar më parë nevojën për ndërhyrje kirurgjikale (në atë kohë, kirurgjia shtetërore kardiokirurgjike nuk ekzistonte). Një nga burimet tona kujton se në një rast, një pacient i referuar nga Shtipi u operua në një klinikë private, por paratë nga Fondi i Sigurimeve Shëndetësore nuk u paguan sepse njëri nga kardiologët nuk miratoi nevojën për një operacion të tillë.
Pra, sipas njohurive tona, ne kishim një sistem kontrolli mbi nevojën për operacione të kryera në klinika private që më pas do të paguheshin nga llogaria e Fondit të Sigurimeve Shëndetësore, që do të thotë nga llogaria e qytetarëve të vendit tonë. Ky sistem kontrolli është braktisur në kohët e mëvonshme, dhe arsyet për këtë nënshkruesit e dokumentit të paraqitur dje në Ministrinë e Shëndetësisë dhe Fondin e Sigurimeve Shëndetësore nuk donin të hynin.
Megjithatë, ekziston frika se kjo është bërë gjatë udhëheqjeve të mëparshme të të dy institucioneve me qëllim mbylljen e kirurgjisë shtetërore kardiake ose zvogëlimin e kapaciteteve të saj në minimum, dhe në të njëjtën kohë dobësimin e Klinikës së Kardiologjisë në Qendrën Klinike Nënë Tereza në Shkup.
Pra, ekzistonte një sistem kontrolli, ai sistem është braktisur dhe e tëra çfarë duhet bërë tani është të rinovohet sistemi i kontrollit. Me ekspertë vendas ose të huaj, të cilët, nëse janë nga jashtë vendit, mund të shqyrtojnë elektronikisht edhe filmat e pacientëve, në bazë të të cilëve do të bëhet një vlerësim nëse është e nevojshme apo jo ndërhyrja kirurgjikale në një klinikë private.
E gjithë kjo është e rëndësishme për të eliminuar raste të tilla dhe rrjedhje të panevojshme parash nga Fondi i Sigurimeve Shëndetësore, të cilat, sipas një hulumtimi nga javorja Focus, arrijnë në miliona euro në vit. Kur gjithçka mblidhet, mund të arrihet lehtësisht në përfundimin se, nëse jo plotësisht, atëherë të paktën afërsisht, gjatë viteve kemi dhënë pa nevojë para që do të kishin ndërtuar një qendër të re klinike.
Me atë sistem, dhe me këtë dokument pas të cilit qëndrojnë 16 nga mjekët tanë më të mirë, eliminohet pyetja se çfarë ndodh nëse në një rast të caktuar ka dy mendime të ndryshme. Njëri i një mjeku që beson se duhet të kryhet një operacion, tjetri i një mjeku që beson se një operacion i tillë nuk duhet të kryhet. Ky është një sistem që përfshin një grup specialistësh që eliminon mundësinë e bërjes së një lëshimi për arsye financiare.
Sidoqoftë, këto tetë dosje, pohojnë burimet e MIA-s, pas të cilave qëndron maja e shkencës sonë kardiologjike dhe kardiokirurgjikale, duhet të jenë fillimi i një procesi që duhet të çohet deri në fund, në mënyrë që më pas t’i jepet fund këtij shpenzimi të panevojshëm parash, sipas tyre, por edhe asaj që është thelbësore për ta – trajtimit të panevojshëm invaziv të pacientëve, operacioneve që mund të kenë një rezultat fatal./ GazetaFAKTI.
