Oriana Fallaci ka qenë një gazetare, shkrimtare, dhe intervistuese politike italiane. Fallaci, një partizane gjatë Luftës së Dytë Botërore ka pasur një karriere të gjatë dhe shumë të suksesshme gazetareske.
Ajo intervistoi shume liderë te njohur te botes si dhe njerëz te tjerë te famshëm si Dalai Lama, Henry Kissinger, Shahun e Iranit, Ayatollah Khomeini, Willy Brandt, Zulfikar Ali Bhutto, walter Cronkite, Muammar al-Gaddafi, Federico Fellini, Sammy Davis Jr, Nguyen Cao Ky, Yasir Arafat, Indira Gandhi, Alexandros Panagoulis, Arqipeshkvin Makarios III, Golda Meir, NguyÅn Vãn ThiÇu, Haile Selassie, Sean Connery dhe Lech Walesa. Pas daljes në pension, ajo ju rikthye vëmendjes se opinionit publik pasi shkroi një sere artikujsh e librash kritike ndaj Islamit dhe Arabeve te cilët krijuan mbështetje si dhe kritika e akuza racizmi dhe mostolerance. Fallaci ka lindur në Firenze, Itali.
Gjatë Lufta e Dytë Botërore, ajo u bashkua me rezistencën, pavarësisht moshës se saj te re, nen grupin demokratik “Giustizia e Libertà”. Babai i saj Edoardo Fallaci, një mobilier nga Firenze, ishte një aktivist politik, i cili luftoi për t’i dhënë fund diktaturës se fashizmit italian të Benito Mussolinit. Ishte gjatë kësaj periudhe që Fallaci u ekspozua e pa me sytë e saj mizoritë e luftës. Në një retrospektivë të vitit 1976 ajo theksoi se: “Nëse vjen nga një despot sovran apo një president të zgjedhur, nga një vrasës i përgjithshëm ose një udhëheqës i dashur, unë e shoh pushtetin si një fenomen të urryer dhe çnjerëzor… Kam gjetur në mosbindjen ndaj shtypjes te vetmen mënyrë për të përdorur mrekullinë e jetës njerëzore”. Në fillim të viteve 1970, ajo kishte një çështje me subjekt i një nga intervistat e saj, Aleksandros Panagoulis, i cili kishte qenë një figurë qendrore në Greqi i rezistencës kundër diktaturës më 1967.
Gjithçka nis teksa Oriana Fallaci niset për Greqi, për të intervistuar Aleksandër Panagulisin, një luftëtar të paepur kundër diktaturës dhe në mbrojtje të fjalës së lirë. Në atë takim lind befas një ndjenjë e panjohur më parë për nga forca e madhe që ajo përçon për Orianën, një dashuri e madhe që e bën t’i futet me kokë sakrificave të tejskajshme për të shpëtuar dashurinë e jetës së vet. Panagoulis vdiq në vitin 1976, nën rrethanat e diskutueshme, në një aksident rrugor. Alekos Panagulis ishte heroi i Rezistencës Greke dhe dashuria e madhe e Oriana Fallacit, vrarë më 1 maj 1976. Gazeta “Panorama” sjell historinë e njohjes së tyre, lidhjen e fortë të dashurisë deri në vdekje.
Mes Alekos Panagulis dhe Oriana Fallacit ka ekzistuar dashuria më e fortë në historinë e letrave. Gazetarja dhe poeti, i konsideruar një hero i Greqisë moderne, kanë jetuar jo vetëm një dashuri pasionante, por kanë luftuar së bashku edhe kundër regjimit diktatorial të kolonelëve në Greqi. Shkrimtarja nga Toscana i ka dedikuar Alekos edhe librin “Un uomo” të publikuar në vitin 1979.
Në të ajo shkruan: “Tragjedia e zakonshme e një njeriu që nuk përshtatet, që nuk dorëzohet, që mendon me kokën e vet, është se përfundon i vrarë nga të tjerët” Ndërkohë një nga letrat më të bukura të dashurisë, është letra e mëposhtme që Oriana i dedikon Alekos. Është ndër më prekëset, por edhe ndër më të bukurat të shkruara ndonjëherë. Në kujtim të Alekos Panagulis, ajo është shprehur: “Nuk kam vënë kurrë një lule në varrin e Alekosit. Çdo 1 maj, domethënë çdo përvjetor të vdekjes së tij, i dërgoja tridhjetë e shtatë trëndafila të kuq.
Po, sepse ishte tridhjetë e shtatë vjeç kur e vranë. Por nuk i vura kurrë një lule. Në varrezat e familjes sime në Firence vendosa një gur varri në kujtim të tij. Po, e vendosa në këndin ku unë do të varrosem. Por varrin e tij kurrë nuk e kam parë dhe nuk do ta shoh kurrë. Nuk dua ta shoh. Në fund të fundit, ç’kuptimi do të kishte ta shihja? Aty janë vetëm eshtrat e tij. Shpirti i tij është në zemrën time”./Gazeta Panorama