Në kohë inflacioni, pasigurie ekonomike dhe pasurish të patundshme gjithnjë e më të shtrenjta, pyetja “ku të investoni paratë tuaja” është më e rëndësishme se kurrë.
Në shikim të parë, dhënia me qira e një apartamenti duket si një burim i sigurt i të ardhurave pasive. Qiraja mujore mund të sjellë një fluks të qëndrueshëm parash, dhe vlera e apartamentit rritet me kalimin e kohës. Megjithatë, rritja e çmimeve të banesave dhe problemet në rritje me qiramarrësit, kostot e mirëmbajtjes dhe taksat e vënë në pikëpyetje qëndrueshmërinë afatgjatë të këtij opsioni.
Nga ana tjetër, investimi në garazhe, megjithëse më pak i rrezikshëm dhe më i lirë, ka kapacitet të kufizuar fitimi. Të ardhurat e tyre janë të qëndrueshme, por nuk mund të rriten ndjeshëm, dhe tregu është i kufizuar në nivel lokal.
Në të kundërt, toka pjellore që përdoret në mënyrë aktive për prodhim ka potencialin të bëhet një burim serioz i të ardhurave. Duke investuar në modele prodhimi intensiv – siç janë serrat, ujitja dhe kultivimi i perimeve – edhe sipërfaqet më të vogla mund të sjellin shumë herë më shumë të ardhura sesa qiraja mesatare. Gjithashtu, tregu për ushqim dhe produkte bujqësore mbetet i qëndrueshëm edhe në kohë krize, pasi nevoja për ushqim është konstante dhe globale.
Shembujt ilustrues tregojnë se duhen rreth 20 vjet për të kthyer investimin në një apartament, ndërsa një investim në tokë bujqësore me prodhim aktiv mund të shlyhet në katër deri në pesë vjet. Kur shikohet parashikimi për një periudhë dhjetëvjeçare, të ardhurat nga toka janë shumë herë më të larta se ato nga një apartament ose garazh – me kusht që toka të mos braktiset.
Një faktor i rëndësishëm në këtë llogaritje është qëndrimi ndaj pronës: ndërsa një apartament dhe një garazh shpesh trajtohen si asete pasive që jepen me qira, toka kërkon punë, njohuri dhe investime. Megjithatë, është ky aktivitet që sjell më shumë fitim. Një fushë e zbrazët nuk sjell asgjë – por e kultivuar, ajo bëhet motori i ekonomisë familjare.
Investimi në tokë nuk është për të gjithë. Kërkon vullnet, përkushtim dhe të paktën një kuptim bazë të prodhimit. Megjithatë, për ata që janë të gatshëm të mësojnë dhe të bëjnë përpjekje, kjo mund të jetë jo vetëm financiarisht e dobishme, por edhe një zgjidhje e qëndrueshme afatgjatë – veçanërisht në një botë ku ushqimi është një burim gjithnjë e më i rrallë./GazetaFAKTI