Në qytete si Vjena, Berlini ose Kopenhaga, shëtitësit e qenve kanë qenë prej kohësh një institucion. Me licenca, kontrata dhe detyrime mujore. Në Shkup, është ende pak e turpshme, por kërkesa po rritet. Dhe jo, nuk është një modë.
Ritmi i përditshëm në Shkup po përshpejtohet. Koha po bëhet një mall i çmuar, dhe minutat falas janë një luks.
Pronarët e kafshëve shtëpiake, veçanërisht pronarët e qenve, shpesh e gjejnë veten në një pozicion të palakmueshëm – ata duan më të mirën për miqtë e tyre katërkëmbësh, por… nuk arrijnë atje.
Këtu hyjnë në lojë ata – një kategori e re heronjsh urbanë: shëtitësit e qenve.
Jo për fitim, por nga dashuria
Marija, një grua e re nga Shkupi, është një nga të parat që e mori seriozisht këtë punë. Jo për fitim, por, siç thotë ajo, nga dashuria. Ajo ka 5 qen të vetët dhe ka qenë e rrethuar nga kafshë gjatë gjithë jetës së saj.
“Çdo pronar ka historinë e vet. Disa punojnë me dy turne, të tjerë janë prindër beqarë, dhe të tjerë janë shpesh në rrugë. Dhe qeni nuk di për turnet dhe përgjegjësitë. Ai ka nevojë për një shëtitje, një lojë, vëmendje. Kjo është arsyeja pse unë ekzistoj”, shpjegon Marija, ndërsa me njërën dorë përkëdhel qenin Jack Russell të një klienti të moshuar dhe me tjetrën nxjerr një çantë nga xhepi – një zakon që nuk harrohet kurrë.
Çmimet, paketat dhe një shëtitje falas
Për 200 denarë merrni një shëtitje individuale 30-minutëshe. Nëse keni më shumë qen – çmimi bie në 150 denarë për kafshë shtëpiake. Dhe për ata që duan qëndrueshmëri dhe rregullsi, ekziston një paketë javore prej pesë shëtitjesh për 850 denarë.
“Shëtitja e parë është falas. Nuk është një dredhi marketingu, por një shans për t’u njohur me njëri-tjetrin – unë me qenin, qeni me mua dhe ti me mua. Vetëm kështu mund të jem e sigurt se do të jemi një përputhje e mirë”, shton ajo.
Përveç shëtitjeve, Marija ofron edhe vizita në shtëpi – nëse jeni në rrugë ose në spital. Për 250 denarë ajo do ta ushqejë kafshën tuaj, do të luajë me të, do të kontrollojë nëse gjithçka është në rregull. Dhe për 400 denarë – ajo do të kujdeset për të deri në tre orë.
Përhapja e ndërgjegjësimit
Ajo që e dallon veçanërisht Marijën nga të tjerët është aktiviteti i saj për qentë e rrugës. Ajo shoqëron çdo fitim me një gjest human. Donacionet për kujdesin e kafshëve të pastreha pranohen në formën e ushqimit, parave ose… kohës.
“Nuk mund t’i shoh ato sy dhe të bëj sikur nuk ekzistojnë. Nëse nuk mund t’i shpëtoj të gjitha, të paktën mund të shpëtoj disa”, na thotë ajo me qetësi, me një vështrim që thotë më shumë se një mijë fjalë.
Klientë me përvojë, qen të kënaqur
Ançe nga Karposhi është një nga klientët e parë.
“Kam kaq shumë detyrime, thjesht nuk mund t’i përballoj. Dhe Xheku im është hiperaktiv. Që kur Marija filloi ta shëtisë – qeni është i qetë, i lumtur dhe unë jam në paqe. Çdo ditë e njëjta rrugë, e njëjta fytyrë. Xheku është i lumtur kur e sheh”, thotë Ançe.
Shkupi ndjek një trend evropian
Në qytete si Vjena, Berlini ose Kopenhageni, shëtitësit e qenve kanë qenë prej kohësh një institucion.
Me licenca, kontrata dhe detyrime mujore. Në Shkup, është ende pak e turpshme, por kërkesa po rritet. Dhe jo, nuk është një modë.
“Kjo është një nevojë. Ashtu siç kemi shoferë taksish për veten tonë, këta janë shoferë taksish për kafshët shtëpiake”, thotë një zotëri i moshuar në park me një buzëqeshje, i cili i sheh shëtitësit çdo ditë dhe tashmë i njeh ata me emër./Denar.mk