Ditë më parë Italia dha zyrtarisht dritën jeshile për një nga projektet më ambicioze të infrastrukturës në historinë e saj – ndërtimin e një ure që do të lidhë drejtpërdrejt Siçilinë me pjesën tjetër të vendit për herë të parë.
Punimet përgatitore, duke përfshirë hetimet gjeologjike dhe arkeologjike dhe shpronësimin e tokës, duhet të fillojnë në fund të këtij viti, dhe vetë ndërtimi në vitin 2026, shkruan BiznisInfo.ba.
Ura prej 13.5 miliardë eurosh mbi Ngushticën e Mesinës pritet të përfundojë deri në vitin 2032 ose 2033, dhe qeveria italiane e përshkruan atë si një investim strategjik që do të “riformësojë jugun e vendit”. Ura e planifikuar do të ketë një gjatësi totale prej 3.7 kilometrash, me një hapësirë kryesore prej 3.3 kilometrash, duke e bërë atë potencialisht urën më të gjatë të varur në botë.
Janë planifikuar gjashtë korsi për trafikun rrugor dhe dy hekurudha, të cilat do të përmirësojnë ndjeshëm lidhjen midis Siçilisë dhe Kalabrisë. Ndërtimi do të drejtohet nga konsorciumi ndërkombëtar “Eurolink”, në të cilin marrin pjesë kompania italiane Webuild, spanjollja Sacyr dhe gjigandi japonez IHI.
Qeveria italiane e sheh projektin si një nxitje të fortë për zhvillimin ekonomik të jugut të pazhvilluar të vendit. Parashikohet që ura do të krijojë drejtpërdrejt dhe tërthorazi dhjetëra mijëra vende pune, do të forcojë kapacitetet e transportit dhe logjistikës dhe do të rrisë atraktivitetin e rajonit për turistët dhe investitorët.
“Kjo nuk është vetëm një urë, është një simbol i lidhjes dhe modernizimit”, tha së fundmi Ministri italian i Infrastrukturës Matteo Salvini, duke theksuar se projekti do të ndihmojë në uljen e hendekut ekonomik midis veriut dhe jugut të Italisë. Ai tha gjithashtu se ky duhet të jetë “projekti më i madh i infrastrukturës në Perëndim”.
Ura klasifikohet si një infrastrukturë “me përdorim të dyfishtë”, që do të thotë se do të ketë një rol strategjik si për mbrojtjen ashtu edhe për sigurinë. Ky klasifikim i lejon Italisë të mbulojë një pjesë të kostove të projektit nga buxheti i mbrojtjes, në përputhje me detyrimet e saj ndaj NATO-s.
Analistët besojnë se projekti ka edhe një dimension gjeopolitik, sepse lidhja më e fortë e Siçilisë do të rrisë rëndësinë e saj strategjike në Mesdhe, veçanërisht në dritën e tensioneve globale dhe pranisë së shtuar të NATO-s në rajon.